- Co je to plachost?
- Příčiny
- 10 tipů, jak přestat být plachý
- 1-Začněte se vystavovat sociálním situacím, díky nimž se budete cítit nepříjemně
- 2-Postarej se o svůj neverbální jazyk
- Dávejte pozor na druhou osobu
- No ocultes tus manos en bolsillos
- Muestra un tono normal de voz
- 3-Habla durante más de un minuto seguido
- 4-Haz cumplidos sinceros
- 5-Aprende a recibir cumplidos
- 6-Haz uso de las autoinstrucciones positivas
- 7-Apúntate a algún deporte o actividad en grupo
- 8-No pienses que tu vida no es interesante
- 9-Céntrate en el exterior, no en tu interior
- 10-Aprende a valorar tus logros
- Referencias
Přestaňte být plachý, tichý a nejistý, je to možné, není to nenapravitelný a trvalý rys osobnosti navždy. S určitými návyky a určitým úsilím můžete být méně plachí a naučit se mluvit se ženami, muži, na veřejnosti nebo s kýmkoli.
Žijeme ve společnosti, ve které se zdá, že neexistuje žádný prostor pro plaché nebo introvertní lidi, protože jsou oceňovány vlastnosti, jako je otevřenost vůči druhým, schopnost podstupovat rizika a společenská schopnost.

Zde je důležité si uvědomit rozdíl mezi ostudou a introvertem. Plachý člověk je někdo, komu je obtížné mluvit s ostatními, protože se cítí nepohodlně nebo ostudně. Být introvertem je někdo, kdo potřebuje trávit čas sám, užívá si osamělosti, i když ví, jak se socializovat, a nemusí se stydět.
To znamená, že někdo plachý je introvert, ale někdo introvertní umí dobře komunikovat s ostatními, i když chtějí být sami.
Co je to plachost?
Někteří autoři, jako například Zimbardo a Radl (1985), definují plachost jako „obranný mechanismus, který umožňuje osobě vyhodnotit nové situace prostřednictvím opatrnosti, aby adekvátně reagovaly na požadavky situace. “.
Koncept plachosti také zahrnuje další dimenze, jako je strach nebo strach, nízká sebeúcta, problémy s nejistotou, potíže se socializací, podezření, svalové napětí a fyziologická aktivace.
Příčiny
Ve vztahu k příčinám plachosti byly tradičně dvě různá postavení:
- Na jedné straně existují autoři, kteří zdůrazňují učení jako kauzální faktor ostychu, takže zážitky z dětství, žijící v místě, které nepomohly socializaci nebo negativní zkušenosti během interakce s ostatními, by vedly k ostychu v budoucnu.
- Jiní autoři (Horn, Plomin a Rosenman) však při studiích s dvojčaty zjistili, že plachost je jednou z nejedděnějších osobnostních vlastností, takže lidé se rodí s určitou genetickou zranitelností, aby projevili chování staženo.
V každém případě bylo odhaleno, že jednou z nejdůležitějších příčin, proč se člověk stydí, je nedostatek osobních zkušeností. Proto je nutné mít životní zkušenosti, aby se překonala plachost.
10 tipů, jak přestat být plachý

1-Začněte se vystavovat sociálním situacím, díky nimž se budete cítit nepříjemně
Až dosud jste utíkali před sociálními situacemi, díky nimž jste se cítili rozrušení, začervenali jste se, potili se nebo koktali.
Tímto způsobem, unikajícím z nepříjemných sociálních situací, jste se dozvěděli, že dáváte přednost samotě a izolaci před obtížným úkolem ve vztahu k druhým.
Pokud budete pokračovat v této dynamice, už nikdy nebudete schopni překonat svou plachost a zlepšit se v dalších aspektech vašeho života - jako je práce, akademik atd. -, musíte tedy tento začarovaný kruh co nejdříve přerušit.
Co byste měli udělat, je začít se účastnit večírků, narozenin a večeří se spolupracovníky, rodinou nebo přáteli, i když nejprve s mnoha lidmi nereagujete.
Důležité je, že se naučíte vypořádat se s nepohodlím způsobeným tím, že čelíte přítomnosti druhých, a že se postupně přidáváte do iniciativy, abyste s nimi účinně spolupracovali.
Jakmile jste zvyklí na tyto typy událostí, budete se cítit sebejistěji a sebejistěji při dalším postupu.
2-Postarej se o svůj neverbální jazyk
Váš neverbální jazyk může odhalit, zda jste pohodlné nebo nepříjemné, pokud jste nervózní nebo uvolnění. Pokud se nechcete setkat s plachým, nervózním nebo nervózním, můžete začít změnou některých aspektů neverbálního jazyka:
Dávejte pozor na druhou osobu
Vyhýbat se pohledu jiného člověka do očí, když s nimi mluvíte, je dalším indikátorem plachosti a nejistoty. Při pohledu na ostatní tváří v tvář se vystavujete zpětné vazbě na to, co si o vás myslí - protože druhá osoba může projevit zmatek, nesouhlas atd.
Stejně jako v předchozím případě, ve kterém jsme vám doporučili čelit společenským událostem, musíte i v tomto případě provést přímou přímou expozici.
Pokud to zpočátku považujete za velmi obtížné - nebo ztratíte vlákno konverzace - můžete postupně prodloužit dobu, během které udržujete oční kontakt.
El objetivo es que se trate de una conversación fluida y natural, no que permanezcas el 100% del tiempo sin desviar la mirada de los ojos de tu interlocutor. De hecho, lo recomendable es que se mantenga el contacto ocular un 60 – 70% del tiempo que se está interactuando.
Esto también debes tenerlo en cuenta en otras situaciones en las que mostrar un adecuado lenguaje no verbal puede ser de gran ayuda –como en una entrevista de trabajo-.
No ocultes tus manos en bolsillos
Si evitas mostrar tus manos –por miedo a que tiemblen o suden-, los demás pueden percibir que no estás demasiado cómodo en esa situación.
Este es un aspecto que se cuida mucho en los políticos cuando tienen que dar un discurso, puesto que, de forma inconsciente, pueden transmitirnos la sensación de inseguridad si tienen un comportamiento extraño con sus manos.
Lo recomendable es hacer movimientos suaves y naturales al hablar, sin gesticular en exceso pero sin que se oculten las manos.
Muestra un tono normal de voz
Si eres una persona tímida, seguro que has notado que el tono de tu voz tiende a ser bajo, por lo que, a veces, los demás no pueden oír lo que dices.
Aunque al principio puede resultarte complicado, elevar el tono de voz ayudará a que muestres una mayor seguridad y autoconfianza ante los demás.
3-Habla durante más de un minuto seguido

Al principio, cuando comiences a tener tus primeros contactos sociales de forma más frecuente, te resultará difícil hablar largo y tendido –por miedo a aburrir a los demás, a no saber enlazar un tema con otro, etc.-.
De esta forma, al tener estos miedos, seguro que das respuestas monosilábicas –del tipo “sí”, “no”, “no sé”, entre otros-. Para que tus conversaciones sean satisfactorias y fluidas, trata de dar respuestas amplias que tengan relación con el tema del que estáis hablando.
Por ejemplo, si te preguntan dónde vives, en vez de decir “en Madrid”, puedes decir: “estoy viviendo en Madrid, pero soy de Soria. Me vine aquí porque encontré trabajo el año pasado”.
Como puedes observar, puedes dar respuestas más amplias y que revelen más datos de tu vida personal.
Cuando te resulte fácil hablar durante más de un minuto seguido, intenta aumentar el tiempo o el número de veces que interaccionas con los demás –habla con más frecuencia y durante más tiempo-.
4-Haz cumplidos sinceros
Intenta perder la vergüenza a hacer cumplidos a otras personas –siempre que sean honestos- en relación a sus habilidades, vestimenta, etc.
Por ejemplo, si acudes a una fiesta en la que el anfitrión ha preparado un plato delicioso, hazle un cumplido sobre su habilidad en la cocina, muestra interés en conocer la receta, etc.
Una forma de continuar la conversación, sería hablar sobre otras recetas que conoces o que te gustaría aprender.
Seguro que si comienzas una conversación de este modo, no tendrás muchas dificultades para continuar hablando de forma natural y espontánea, incluso sobre otros temas de conversación.
5-Aprende a recibir cumplidos

Del mismo modo que es importante que aprendas a hacer cumplidos a los demás, es necesario que aprendas a recibirlos. Por tanto, en lugar de mostrar una modestia excesiva, muéstrate agradecido y halagado.
Siguiendo con el ejemplo anterior, si una persona te dice que tienes buena mano en la cocina, podrías explicar quién te dio la receta, cuándo la aprendiste o cuánto tiempo has invertido en cocinarlo.
Aceptando los cumplidos de otras personas te mostrarás como una persona menos tímida, más segura y con confianza en ti mismo.
6-Haz uso de las autoinstrucciones positivas
Es muy importante que comiences a cambiar el lenguaje interno que mantienes contigo mismo. Seguramente, hasta ahora siempre te habías dicho frases del tipo: “todos se van a dar cuenta de lo vergonzoso que soy” o “voy a hacer el ridículo hablando en público”.
Como puedes imaginar, este tipo de pensamiento, lejos de ayudarte a conseguir tu propósito, te impiden que desarrolles un comportamiento social adecuado.
Para evitar estos pensamientos catastrofistas, puedes comenzar a modificarlos por autoinstrucciones de valentía y eficacia, que consisten en:
- Antes de comenzar a interactuar, piensa en que puedes lograrlo, y que no va a suceder nada si te ruborizas.
- Durante la interacción social, debes decirte a ti mismo lo bien que estás actuando, de forma que adquieras mayor autoconfianza.
- Por último, al finalizar la interacción, quédate con los aspectos más positivos, para que seas consciente de que puedes hablar con los demás de forma eficaz. En cuanto a los aspectos negativos, debes tenerlos en cuenta para ir mejorándolos en sucesivas interacciones.
7-Apúntate a algún deporte o actividad en grupo

Tener buenas experiencias con los demás, interactuando en un ambiente discernido, te ayudará a cambiar tu visión de las relaciones sociales.
Procura encontrar una actividad que se adecúe a tus intereses y habilidades, en lugar de elegir un deporte competitivo que no te resulte atractivo. Seguro que conociendo a personas que comparten tus hobbies e intereses, te resultará mucho más fácil relacionarte con ellos.
Esta también es una buena oportunidad para relacionarte con otras personas en tu tiempo libre, con la ventaja añadida de que no te conocían previamente y puedes “partir de cero” en tu relación con ellos –sin que te vean como el tímido o el retraído del grupo-.
8-No pienses que tu vida no es interesante
Muchas personas que muestran una actitud tímida o retraída actúan como si fuese más interesante escuchar la vida de los demás que hablar sobre la suya propia. Si este es tu caso, intenta apreciar lo interesante que puede ser tu vida y tus experiencias personales.
Evita las frases como “mi trabajo es muy monótono” o “mi vida es muy aburrida” y piensa en todo aquello que puede despertar el interés en los demás, hablando de las anécdotas de tu último viaje, el libro que estás leyendo, una película que te resultó divertidísima, etc.
Seguro que si te paras a pensarlo, tienes muchos temas de conversación que pueden interesar a los demás.
9-Céntrate en el exterior, no en tu interior

Para que la conversación sea fluida, debes enfocar tu atención en el tema de conversación, en lo que dice la otra persona y en lo que quieres transmitir.
Centrar tu atención en ti mismo, en lo que pueden estar pensando los demás de ti, en que estás temblando o te sudan las manos, hará de la conversación un momento incómodo para ambos –para ti mismo y para quien te escucha-.
Otro aspecto que debes tener en cuenta es centrarte en el aquí y ahora. No permitas que tu mente esté en otro lugar, sino frente a la persona que te habla y concentrada en la conversación que estás teniendo.
Por tanto, trata de ser lo más natural y espontáneo posible, de forma que llegues a disfrutar mientras interaccionas.
10-Aprende a valorar tus logros
La timidez es un rasgo de personalidad, una forma de ser y de relacionarte con el mundo que has ido aprendiendo desde tus primeras interacciones sociales.
Se trata de una dimensión bastante estable, por lo que no te resultará fácil dejar de ser tímido de la noche a la mañana. Por ejemplo, si llevas años sin pisar una fiesta concurrida, deberías premiarte después de asistir a una.
Lo importante es que vayas aplicando estos consejos poco a poco, de forma que evites abrumarte y desarrollar un miedo mayor a las relaciones interpersonales.
Además, valorar tu esfuerzo y tu progreso te ayudará a seguir avanzando, de forma que llegues a alcanzar tu objetivo final.
Referencias
- Cano Vindel, A., Pellejero, M., Ferrer, M. A., Iruarrizaga, I., & Zuazo, A. (2001). Aspectos cognitivos, emocionales, genéticos y diferenciales de la timidez. Revista española de motivación y emoción, 2, 67-76.
- Gas, J. M. M. (1976). Estudio del factor de personallidad extraversión-introversión mediante la técnica de los tiempos de reacción. Anuario de psicología/The UB Journal of psychology, (14), 9-34.
- Lane, C. (2010). La timidez. Zimerman.
- Manzano, E. S. (1990). Imaginación creativa y personalidad: estudio experimental sobre las relaciones en la creatividad y la introversión-extraversión. Revista complutense de educación, 1 (1), 121.
